Weg met die conditionering. Hoe lastig dat ook is!

Op een goede dag word je geboren en daar ben je dan. Perfect in al je glorie. Een beetje luid misschien, maar verder een perfecte mensenbaby. En zodra je naakte bips de lucht van de wereld buiten de baarmoeder voelen begint het.

Ben je een meisje, dan heb je misschien een roze kamer. Ben je een jongetje, dan misschien een blauwe. Je naam, dat waar je ouders je in steunen of juist niet. De maatschappij waar je opgroeit, de school waar je op zit. Alles om je heen probeert je te vertellen dat je op een bepaalde manier mag en moet zijn.

Deels is dat niet erg natuurlijk. Want dat is hoe mensen leren: we kijken naar elkaar en imiteren. Maar deels zijn we veelal niet bestand tegen de continue stroom van buiten en passen we ons ook aan wanneer we dat misschien helemaal niet willen. Omdat je school afmaken nou eenmaal meer goedkeuring oplevert. Of omdat jong trouwen door jouw directe omgeving wordt afgekeurd.

Die baby met naakte bips zijn we niet meer. Dat is best fijn, want inmiddels kunnen we lopen en zelf eten pakken en nog meer van dat moois. Maar soms raken we in de stroom van feedback ook onszelf kwijt. Sterker nog: je moet van goede huize komen om dicht bij jezelf te blijven opereren.

Maar…

Toch is dicht bij onszelf: bij wie we willen zijn, de meeste relaxte manier van leven. Elke keuze die we maken die ver van ons afstaat, kost meer moeite om te leven. Want als je denkt dat het oordeel van je moeder lastig is, dan ben je je niet voldoende bewust van je eigen gevoel van ongemak als je niet leeft op een manier die bij je past.

Maar hoe dan?

Iedereen die leeft is geconditioneerd: hand op de kachel is au, goede cijfers halen is yesss. En we zijn ons daarnaar gaan gedragen. Conditionering is niet intrinsiek slecht. Handen wassen na het plassen, is ook conditionering. Maar het is goed om hele bewuste keuzes te maken over wat je wel en wat je niet mee wilt dragen.

Dat vraagt dat je naar binnen gaat. En daar gaat onderzoeken welke conditionering je hebt aangenomen uit angst voor afkeuring bijvoorbeeld. Kijk naar de keuzes die je maakt, kijk naar wat zorgt dat je je goed voelt of juist niet. En in dat laatste geval: vraag jezelf waarom je het dan toch doet? Op welk moment en in welke situatie ben je keuzes gaan maken, die van jezelf verwijderd staan?

Doordat je je bewust wordt van dat moment kun je jezelf beter scheiden van die keuzes en inmiddels ervoor kiezen om wel of juist niet die conditionering invloed te laten hebben op je leven.

Maar dat is lastig

Klopt. Dat kan ik absoluut niet ontkennen. Maar niemand heeft gezegd dat mens zijn gemakkelijk is. Wij zijn uniek in staat tot zelfbewustzijn. Dat schept een verantwoordelijkheid om daar ook wat mee te doen. Je ontdoen van conditionering of in elk geval bewust worden van die conditionering, biedt meer vrijheid. In plaats van de oordelen van anderen als ballen in de lucht houden, kun je veel vrijer bewegen én houd je energie over om je weer verder te ontwikkelen.

Zelfbewust worden is een lastig proces en de kans is groot dat je je eerst méér uit balans voelt, voordat je balans ervaart. Maar wie het aandurft creëert ruimte voor zichzelf. En wie ruimte voor zichzelf creëert, creëert ook ruimte voor een ander. En in een wereld met 7 miljard bewoners, is dat ernstig nodig. Dus ontdek wie je altijd al was om de ander de ruimte geven te zijn wie ze zijn. Zo komen we er wel!

Bekijk aflevering 3 van StukjesGeluk, waar Wilga en ik onder anderen hierover spraken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *